نکته ها

طبابتم از آفریقا تا کردستان عراق

بنام خدایی که به ما آموخت تا بعد او برای بندگانش باشیم


یکماه حضورم در کشور آفریقایی بروندی در تاریخ هفتم دیماه 93 به پایان رسید و با کسب اعتبار و ارزش برای کشورم ایران که موفقیت آنرا مدیون لطف آقا امام رضا (ع) و خون شهدا میباشم  با اندوخته و تجربه ای دیگر از کشوری دیگر از دنیا به نام بروندی به خاک پاک کشورم ایران برگشتم.
این هفتمین کشور آفریقایی بعد از کشور های کنیا، غنا، زیمبابوه، تانزانیا، سومالی و نیجریه بود  که به آن پا می گذاشتم. کشور هایی که از سال 2008 برای ارائه خدمات داوطلبانه پزشکی بعنوان پزشک بدون مرز ایرانی به آنها وارد شدم. شش سال مستمر و حضور منظم در آفریقا با هزینه شخصی و درمان بیماران موجب شد تا این بار با دعوتنامه رسمی رئیس جمهور بروندی و ارسال آن به وزارت خارجه کشورم به این کشور عازم شوم.
در طول یکماه دو ملت، دو نژاد، دو فرهنگ، دو دانشگاه، دو چهره، دو رنگ سیاه و سفید توانستند و دانستند چه زیبا و عالمانه میتوانند در کنار یکدیگر خالق صحنه هایی از فرمان پروردگار متعال برای دوستی و اتحاد با یکدیگر، فارغ از همه  دشمنی های حرمت شکنان حریم انسانی، بنام دین، مذهب ، ملیت و ناجوانمردی های سیاسی  باشند. 


خنده پدر و دختر بعد از سالها بیماری پوستی کودک- دیماه 93- آفریقا بروندی


وزارت خارجه بروندی، سوم دیماه 93 با قلم و زبان بیان نمود،  (مراسم تقدیر و تشکر وزیر خارجه  از خدمات آموزشی و درمانی یکماهه پزشک ایرانی): یکماه تلاش بی نظیر دکتر عمادی در آموزش پزشکان و دانشجویان پزشکی و درمان بیماران ما ( بروندی) نشان داد کسانیکه (کشور هایی) که دو سال قبل از بازگشایی سفارت بروندی در تهران انتقاد کرده و آنرا در جهت منافع تروریست میدانستند! امروز ثابت شد کشور و ملت ایران انساندوست و بازگشایی سفارت بروندی در تهران اقدامی لازم و با ارزش بوده است.   وزیر خارجه بروندی در نامه ای به همتای ایرانی خود بیان نمود: کلینیک پوست که اولین بار در بزرگترین بیمارستان ما با همکاری دکتر عمادی آغاز به فعالیت نمود،  به درخواست دکتر عمادی بنام " درمانگاه پوست امام رضا (ع)"  نامگذاری  و تابلویی در محل نصب گردید.

نصب تابلوی کلینیک پوست امام رضا (ع) - دیماه 93 - کشور مسیحی نشین بروندی آفریقا

حضور وزرای کشور بروندی در روز افتتاح کلینیک امام رضا (ع) - دیماه 93
اما وزیر بهداشت و آموزش عالی در نامه ای به وزیر بهداشت ایران: یکماه تلاش بی وقفه و دقیق پزشک ایرانی در اقدامات  آموزشی و درمانی با داروهایی که ایشان بهمراه خود از ایران وارد نموده اند و نظراتی که از دانشجویان، پزشکان آموزش یافته و بیماران علاج شده بدست آمد. بر آن شدیم تا 1- دانشجویان و پزشکان را جهت طی دوران تخصصی به ایران اعزام نماییم. 2- داروهایی ایرانی را با کمترین و ساده ترین قوانین گمرکی  و دارویی  به کشور بروندی وارد نماییم. 3- هر گونه فعالیت های پزشکی از سوی جامعه پزشکان ایرانی در کشور بروندی مورد استقبال خواهد بود. 4- ایران یکی از کشورهای هدف در درمان بیماران اعزامی (توریسم درمانی) ما خواهد بود. و .....


آموزش دانشجویان پزشکی همه روزه صبحها از 8 تا 10 صبح- بیمارستان خالد - بروندی


صدا و سیمای و روزنامه های کشور بروندی طی 3 برنامه تلویزیونی( یکی در خبر سراسری)  و 2 برنامه رادیویی و 2 خبر روزنامه ای،  از فعالیت های موفق پزشک ایرانی در بروندی بطور صریح و آشکار حمایت نموده و از روابط بیشتر و گسترده تر با جمهوری اسلامی ایران حمایت نمودند.
1- وزارت خارجه نماد سیاسی 2- وزارت بهداشت و آموزش علمی نماد علمی و تخصصی و 3- صدا وسیما نماد پیام و درخواست مردم  کشور بروندی،  قاطعانه و آگاهانه مستند به یکماه عملکرد درمانی و آموزشی یکماهه (نه سخنوری) پیام متعارف و منطقی را به مردم و دولت ایران ابلاغ نمودند.  آنکه: وقتی در عمل و کردار دلسوز سلامتی و همنشین درد نیازمندان ، دور از خانه، خانواده و ملک و مال خود باشیم آنگاه دوست و دشمن به از نیکی ما سخن خواهند گفت.  
برای کشور اعتبار و سرمایه خواهیم شد اگر بعنوان پزشک، نه به کلام و نه به  زبان و نه به مقاله نویسی و نه  به گزارش از دور بلکه  به جان و دل و دست بر تن رنجور بیماران در آن گوشه دنیا نگران سلامتی آنها باشیم.   همکار عزیز بجای اندوختن مال و سرمایه بیشتر که ضرورتی بیشتر در زندگی ما بر آن نیست و جز دردسر نگه داری، انبار داری  و مراقبت آز آن عقوبتی برای ما ندارد، اما اکنون میتوانیم با سفر به روستاهای کشور  و دیدار آنانکه چشم انتظار ما هستند سرمایه گذار ملی و نیز با قدم به دنیای بیماران و نیازمندانی که در آن سوی مرزها از فقر، جهالت، جنگ و نداری با مرگ و بیماری همخانه شده اند همدرد شده تا سرمایه گذار بین المللی  برای کشورمان شویم.  سرمایه دار و سرمایه گذار کجا و چه کسی هستیم؟  خودم و خانواده ام  یا  مردم کشورم  و یا  همه دنیا؟  منافع اندوخته ها فقط برای خودم یا دیگران و یا کمی فراتر همه نیازمندان کره خاکی؟
واضح است سلامت و امنیت  دو نیاز اساسی و برتر همه انسانها میباشد و آنانکه برای این نیاز انسانها ساعی و کوشا باشند همیشه با عزت و عظمت از آنها یاد خواهد شد. پس چرا پزشک ایرانی باید از کسب این سرمایه و اعتبار جهانی و ملی غافل باشد؟
کدام برایم با ارزشتر و جاودان تر خواهد بود؟ بوستان و گلستان  که برای خود فقط در حیات خانه ام میسازم یا  بوستان و گلستانی محبتی که برای همه مردم دنیا میسازم؟
جان کلام،  بنام سلامتی و تندرستی دوستان بیشتری در دنیا دست و پا کنیم و بسازیم  تا سرمایه و اعتبار ملی و جهانی کشور و ملت ایران افزایش یابد نه سرمایه  شخصی و خانوادگی.   که در آن صورت اول به دعای همان بیمار سیاه پوست علاج یافته قاره سیاه، خدای بزرگ عزت و برکتی پایدار بر دین و دنیای کشور و ملت ما عطا خواهد فرمود  و دیگر آنکه نفس وجود خودمان  تلطیف به یاد خدا  و عمل انسانی  میشود که شرط عقل است. زیرا پروردگارم فرمود "شرط عقل پس از بندگی خدا محبت به بندگان اوست".
بله تابلوی درمانگاه پوست امام رضا (ع)  با پرچم مقدس جمهوری اسلامی ایران و لوگو دانشگاه علوم پزشکی تهران بر دیوار بزرگترین بیمارستان آموزشی و درمانی   کشور مسیحی نشین بروندی در قلب آفریقا نصب شد. تا ثابت شود که بالاترین عبادت ، خدمت به بندگان نیازمند پروردگار ازلی و ابدی است و محبت آغاز مستحکم ترین و جاودان ترین دوستی هاست.

نام امام رضا (ع) - نام و پرچم کشور ایران - نام و لوگو دانشگاه علوم پزشکی تهران- در قلب آفریقا

وزیر خارجه کشور بروندی - دیماه 93 - بجومبورا پایتخت بروندی - آفریقا
روز بازگشتم برادرم حاج مسعود و شوهر خواهرم محمد آقا در فرودگاه به استقبالم آمدند. اگر چه یکماه دوری از کشور، خانواده و دوستان بسیار دشوار بود اما شیوع بعضی  بیماریهای خطرناک  و ناامنی ها  خاص این  کشور، شوق بازگشت به کشور را مضاعف می نمود.  مادرم که در آغاز سفر بسیار نگران بودند  در بازگشتم بسیار اشک شوق داشتند بنده را وارد اتاق مرحوم پدرم نمودند و اصرار نمودند در محلی که همیشه پدر می نشستند چند لحظه ای بنشینم. آنروز برایم که به سلامت برگشتم گوسفندی قربانی کردند. دوستان هلال احمر قائمشهر و استان هم به استقبالم آمدند و با خبر شده بودم که آقای دکتر فرهادی رئیس جمعیت هلال احمر که اخیرا وزیر آموزش عالی شده بودند در زمان حضورم در بروندی طی مراسمی در سالن وزارت کشور نشان ارشد ملی داوطلبی را به اینجانب (همسرم) اهدا نمودند.
چند روزی از بازگشتم به ایران نگذشته بود که از وزارت صحه اقلیم خودمختار کردستان عراق برای درمان بیماران در اردوگاههای آوارگان جنگ داعش در مناطق شمال عراق درخواست پزشکان متخصص در رشته های مختلف نمودند. موضوع را با مدیر گروه پوست دانشگاه استاد حسین مرتضوی مطرح و از ایشان برای اعزام به مدت یکهفته درخواست موافقت نمودم. که با موافقت ایشان در تاریخ 4/11/93 وارد شهر اربیل عراق شده و در معیت همکاران دیگر (هفت متخصص دیگر) و با حفاظت برادران پیشمرگ کرد به اردوگاه بحرکه  و شهر بنسلاوه در استان اربیل عراق جهت مداوا و درمان بیماران آسیب دیده از جنگ داعش و علل دیگر رفتیم. در این مدت نزدیک به 300 بیمار با مشکلات پوستی مورد معاینه واقع شدند.

اردوگاه بحرکه - استان اربیل کردستان عراق- آوارگان جنگ داعش- بهمن ماه 93

مصاحبه پرس تی وی در محل اردوگاه بحرکه جهت آوارگان عراقی و سوری- بهمن 93

ویزیت بیماران کرد عراقی در شهر بنسلاوه کردستان عراق با حفاظت پیشمرگان کرد- بهمن 93
چند نکته برایم بسیار جالب بود نکته اول اینکه واقعا باید قدر امنیت و آرامش در کشورمان را بسیار بدانیم. در گفتگویم با کسانیکه از جنگ داعش گریخته و در اردوگاه اسکان داشتند متوجه شدم دشمن در چند ساعت با حمایت همان مدعیان کمک به مردم عراق،  شهر و دیار آنان را از غفلت نیرو های نظامی و امنیتی اشغال نموده و جنگ و ناامنی را تا سالها بر زندگی آنان حاکم نمود. مردم کرد بسیار افسوس روزهای آرام و امن قبل از جنگ داعش را به دل داشتند. و بسیار قدردان کشور ایران بودند و به صراحت از بسیاری شنیده بودم که می گفتند اولین کشوری که در جنگ با داعش حتی زودتر از حکومت مرکز (بغداد) به کمک ما آمد ایران بود و چه بسا اگر ایران نمی آمد ما شهرها و مناطق بیشتری را از دست میدادیم. از این پیام آنان واقعا احساس افتخار کردم و با خود گفتم  چه سرمایه ای بالاتر و چه دعایی آسمانی تر از جانب ملت کرد عراق برای ملت ایران که در روزهای آغازین جنگ داعش علیه  مردم کرد برادران نظامی، انتظامی و نیروهای مسلح مردمی ایران به کمک آنها شتافتند و امروز هم سربازان سفید پوش جامعه پزشکی ایران به کمک شان آمدند.
نکته دیگر بر اساس گزارش گریخته گان از شهر موصل بسیاری از اعضا داعش از ملیت های آسیایی، آفریقایی، اروپایی و آمریکایی میباشند. (بر خلاف تصور که همه از کشور های عربی بوده اند) یعنی کسانیکه هرگز مسلمان نبوده اند و از کشور های فوق به این مناطق اعزام و یا مهاجرت نموده اند. و جالب آنکه آواره گان بیان می نمودند آنانکه مدعی اسلام بودند هرگز آنها را به نماز و عبادت ندیده اند و یا رفتارشان اصلا شباهتی با مسلمانان ندارد. وقتی از ایشان پرسیدم منظورتان از رفتار چیست؟ بیان نمود یک فرد مسلمان جدای رفتارش،  نوع و نحوه بکارگیری کلمات و جملات آنان مشخص است. ولی بسیاری از آنان گویا با کلمات معمول محاوره روزانه مسلمانان کاملا غریبه میباشند.  گزارشاتی اینچنین نشان میدهد کسانی که هرگز مسلمان نبوده و یا نمی باشند با ادعای مسلمانی به جنگ با مردم آمده اند. و این سوال بسیار مهم نیز مطرح است که چه قدرت و  کشورهایی به ایجاد، هدایت و حمایت از این گروه اقدام نموده اند؟ و چگونه در مناطقی که سیطره قدرت و نفوذ آنها بوده و با افتخار مدعی آزادسازی کشور از صدام بوده اند اکنون به ناگه گروهی در زمانی بسیار کوتاه در همان مناطق حکومت آنان، اینچنین صاحب قدرت و نفوذ  در مناطق وسیعی میشوند؟ 
اگرچه در تمام سفرهایم به کشور های آفریقایی تلاش نموده ام بر خدمات پزشکی و انسانی تمرکز نموده و ذهنم مشغول موضوعات دیگر ، بخصوص مسائل سیاسی نشود. اما اتفاقات کردستان عراق  و سخنان آوارگان نشان داد دشمن دین، انقلاب و کشورمان از یک لحظه غفلت ما بیشترین صدمات را بر کشور و ملت وارد خواهند نمود. و امروز هیچ مصلحت، عقل، تدبیر و سیاستی بالاتر و برتر از این نیست که متحد، یکدل همراه با مدافعان کشور مهیا به دفاع از کشور باشیم. یادمان باشد امنیت و آرامش مقدم بر همه نیازها میباشد. ماجرای حضورم در کردستان عراق تجربه بزرگی از اهمیت به نعمت امنیت و ارامش در کشورم بود. آنقدر که کسانیکه به هر علت ( سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، نظامی و ...) کشور را ناامن میکنند مستحق هیچ گذشتی نیستند زیرا بخوبی میدانند کشور در چه منطقه و چه شرائطی خطیر و بسیار حساسی  واقع شده است و اگر باورشان نمی شود دقایقی پای صحبت آوارگان عراقی در کردستان عراق و سوریه  بنشینند تا واقعیت ها و مصالح کشور و مردم را بیشتر درک کنند و مسئولیت خود واقف شوند.

خدا را برای نعمت امنیت، آرامش و سلامت در کشورمان شاکر باشیم و هوشیارانه بر استمرار و گسترش آن از هیچ تلاش و کوششی غافل نباشیم. مطمئنا اولین گام موفق و موثر آن محبت خالصانه و صادقانه به یکدیگر و از سوی دیگر عفو و چشم پوشی از عیوب و خطاهای یکدیگر است. همانطور که خالق ما، هم رئوف هست هم رحیم است و هم ستارالعیوب.  پس خدایا کمکم کن تا 3 چیز را با احتیاط بردارم قسم، قلم و قدم  و 3 چیز را هرگز به گناه آلوده نکنم چشم، دل و زبان و 3 چیز را هرگز فراموش نکنم خدا، دوست و مرگ را.   

 

دکتر سید ناصر عمادی متخصص پوست - هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران

بهمن ماه - 1393