پرسش و پاسخ

خواندن نام ایران در آفریقا عبادت است

آخرین به روز رسانی یکشنبه, 29 تیر 1393 13:32

ایران وطنم ، از آفریقا بازمیگردم

 زمان خداحافظی از آفریقا، کنیا به تهران -         و            بازگشتم با بستگان در زادگاهم روستای چاشم 

در ماههای اردیبهشت و خرداد در دانشگاه تهران در بیمارستان رازی و بیمارستان امام خمینی تهران علاوه بر درمان بیماران به امر آموزش نیز مشغول بوده ام که  تدریس دانشجویان پیراپزشکی و اتاق عمل در دوره های شبانه و روزانه و آموزش متخصصین عفونی (فلو بیماری HIV  و ایدز) در بیمارستان امام و دستیاران بیماریهای پوست در بیمارستان رازی  و نیز آموزش دانشجویان پزشکی در روزهای چهارشنه در دانشگاه علوم پزشکی مازندران از فعالیتهای آموزشی در 5 مرکز مختلف و 2 استان بوده که عهده دار بوده ام. این بدان معنا میباشد که آموزش در همه ابعاد آن  در هر مکان  وزمان همیشه مقدم بر درمان است . اولین دفعه ای بود که با دانشجویان اتاق عمل دانشگاه تهران در دوره های شبانه و روزانه کلاس داشتم. خیلی با محبت بودند درسخوان بودن دانشجویان روزانه و موفقیت بسیار قابل توجه شان در آزمون بسیار خوشحالم کرد  به خصوص که بسیاری از نحوه تدریس رضایت خود را اعلام کرده بودند و همجنین دانشجویان شبانه با محبت و اظهار لطف شان اگر چه هنوز وقت امتحانشان نشده بود

.

تدریس دانشجویان پیراپزشکی دانشگاه تهران خرداد 93  و تدریس دانشجویان پزشکی غنایی- آکرا سال 89

روزهای پنجشنبه مطابق سالهای گذشته به یکی از روستاهای دور افتاده جهت اموزش و درمان بیماران سفر نموده تا خود را هر از گاهی در دامن طبیعت آرام و اسوده فارغ از هیاهوی شهر و شهرنشینی ببینیم. به همین خاطر در ماههای اردیبهشت و خرداد به روستاههای باغدشت قائمشهر، کیاسر و مالخواست ساری و پل سفید و روستای رجه سوادکوه  به اتفاق دکتر حسینی عزیز عزیمت نمودیم .

ویزیت بیماران در کیاسر و مالخواست به اتفاق دکتر جهان آرا و دوستان خوب آقایان مطهری نژاد و تراب پور، حال و هوای خاصی داشت . این از آن جهت بود که پس از ویزیت بیماران، نهار را مهمان یکی از دوستان کیاسری آقای شیخانی بودیم که محبت همه بیماران کیاسری در آن سفره نمایان بود.  پس از نهار به روستای مالخواست و سپس به چشمه سورت از عجایب طبیعت ایران و جهان رفتیم. روز بسیار خوبی بود چون دکترجهان آرا عزیز و خدمتگزار به اتفاق همکاران با صفا و پرنشاط شان آقایان تراب پور و مطهری نژاد آنقدر به من روحیه و انرژی میدادند که گویا 150 کیلومتر راه از قائمشهر تا کیاسر و مالخواست را نرفته ایم و گویا 100 بیمار را در کیاسر ندیده ایم بلکه تازه ابتدا انجام خدمت و فعالیت هستیم. که این ماجرا مرا بیاد دوستان فداکار جبهه و جنگ و دکتر قائد امینی و رضایی عزیز در شهر حلبچه  و کربلا انداخت که آسایش و آرامش ما پزشکان را مقدم بر هر کاری میدانستند. کاش باری دیگر خدا مرحمتی کند در شفیع ترین مکان جهان (بین الحرمین) در میان مرقد مطهر امام حسین و ابوالفظل (ع) جانثار زوارشان باشیم  و خدا را برای دوستان خوب که  همیشه موجب نعمت، همت و عزت هستند شاکرم.

چشمه سورت کیاسر به اتفاق آقایان عزیزی دکتر جهان آرا، مطهری نژاد و تراب پور- خرداد 93

به مناسبت فتح خرمشهر و روز جانباز دوستان دانشگاه ه هدیه ای را با حضور روسای سابق (دکتر منصوری که بسیار مدیون محبت ایشان هستم) و فعلی دانشگاه (دکتر جعفریان) و نماینده مجلس (دکتر رستمیان) و برادر بزرگوارم حاج آقا عیسی زاده به اینجانب هدیه نمودند. قدر مسلم سپاسگزار محبت ایشان هستم اما کاش مدعوین و حضار میدانستند چرا این هدیه را میدهند و دوم اینکه کاش از ما بهتران را میآوردند که گمنام هستند. و حال که قرعه بنام من شد آنرا تقدیم میکنم به همه آن سنگرنشینانی که در 8 سال طوفان گلوله و خمپاره دفاع مقدس لحظه ای مناجات با خدا را رها نمیکردند. تا هم جان من و هم جان و کیاست ملت و کشور و دین و عزت ما حفظ باشد.

ویزیت بیماران در روستای باغدشت به اتفاق همکاران آقایان دکتر فرخی (اطفال)، چاووشی (زنان)، حسین زاده(جراح) که به همت و تلاش دوست بسیار خوب مان آقای دکتر فرجی مسئول مرکز بهداشت میدانسر فراهم گردید در نوع خود کم نظیر بود. دقت و درایت دکتر فرجی از آن جهت قابل تمجید میباشد که با دعوت از مردم روستا در مسجد محل، فرصتی را فراهم آوردند تا بتوانم به زبان محلی نکاتی از مسائل بهداشتی و درمانی را به مراجعین یادداوری نمایم. که این عمل شاید در مواردی از درمان موثرتر باشد.

دیدن بیماران در روستای رجه و پل سفید در پنجشنبه ای دیگر که به لطف آقای دکتر رشیدی و همکاری آقایان دکتر قهاری و آقای گرزین تبار فراهم گردید بسیار موجب امتنان و تشکر بود. حضور مردمی آقای گرزین تبار در میان مردم روستا نشان میداد که تا چه اندازه موجب دلگرمی و آرامش برای مردم روستای رجه میباشند که این هم لطف خدا به آقای گرزین تبار که حتما شاکر آن هستند.

روستای رجه سوادکوه معاینه بیماران با آقای گرزین تبار- خرداد 93 و روستای میهنگا آفریقا آوارگان سومالی سال 91 

سیمرغ شهری در استان مازندران که قبلا بنام کیاکلا بوده را دعوت آقای مهندس قلی پور (رئیس بنیاد شهید و ایثارگران) برای اعیاد شعبانیه و روز جانباز بوده ایم. به دعوت آقای مهندس دقایقی برای حضار در مسجد مطالبی بیان نمودم آرزوی من این بود تا مدعی این پیام باشم که ما ایرانیان به اصالت، غیرت دین و شهادت و ایثار شهدا و ایثارگران و صلابت و قدمت ایران کهن  میتوانیم منشا تحولات بزرگی در دنیا باشیم. 

 

سخنرانی در شهر سیمرغ - مراسم اعیاد شعبانیه - خرداد 93 و  بیان خدمات بشردوستانه ایران شهر ناکورو- کنیا 87

آمدن استاد و دوست بسیار عزیزم آقای دکتر سید موید علویان به ساری و حضورشان در منزل مان افتخاری بزرگ برای من بود آشنایی بنده با ایشان از ماجرای رفتنم به شهر زلزله زده بم در سال 85 آغاز میشد که ایشان معاون سلامت وزارت بهداشت بودند  و با تمام وجود در مبارزه با بیماری سالک در شهر بم که آنروز بلای جان مردم زلزله زده شده بود از من حمایت نمود. ایشان امروز متعلق به ایران و همه دنیا هستند زیرا مبارزه ایشان با بیماری مهلک هپاتیت و انتشار مجله علمی و بین اللملی ایشان در پایگاه علمی و جهانی PUM MED  افتخاری بس بزرگ بر ملت ایران و جامعه پزشکان  و همه جویندگان علم در دنیا میباشد. بزرگانی چون ایشان را قدر بدانیم که سرمایه جهانی هستند.

استاد جناب آقای دکتر علویان - قائمشهر - خرداد 93

و بالاخره اینکه هفته آخر خرداد ماه به دعوت سفیر بروندی و غنا  به دیدارشان در سفارت غنا رفتم. فرصتی شد تا از فعالیت های انساندوستانه پزشکان ایرانی در کشور های غنا و دیگر کشور های آفریقایی مطالبی را برایشان بیان نمایم. هر دو سفیر ضمن ابراز تشکر و احترام به فعالیت های بشردوستانه جمهوری اسلامی ایران پذیرفتند به دعوت اینجانب به استان مازندران سفر و از پتانسیل ها و استعدادهای صنعتی، کشاورزی و علمی این استان برای روابط دوجانبه بازدید بعمل آورند. امیدوارم سفر این سفیران به استان مازندران و اسقبال مسئولین استان منتج به اثار موثر و مفید دوجانبه گردد.

دیدار با سفرای غنا و بوندی در سفارت غنا - خرداد 93

انشالله اگر بتوانم هفته دیگر برای درمان بیمارانی که زخم سالک بر صورت داشته اند چند روزی عازم شهر بم میشوم که سال 85  و 86 مهمان همه محبت های آنان به اتفاق دوست عزیزم دکتر سید رضا مظهری بوده ایم.

دکتر سید ناصر عمادی – دوم تیر ماه 93